Muzikale ontdekkingsreis

Hard, Harder, HARDST!

Naast de pop muziek was er nog een andere stroming, de Dance en Trance zoals het toen genoemd werd. Tegenwoordig wordt alles volgens mij onder de noemer EDM (Electronic Dance Music) gezet. Maar toen was Dance nog een eigen muziekstijl. Natuurlijk niet te verwarren met dans muziek zoals sommige van mijn klasgenoten dachten. Die keken vreemd op toen ik een presentatie over mijn muziek smaak deed.

Tiësto en Armin van Buuren waren wel de belangrijkste spelers in dat opzicht. Veel van hun muziek stond tussen de pop nummers van Britney en Eminem. Het duurde echter niet lang voordat ik ook in aanraking kwam met de hardere stijlen Hardstyle en Hardcore. Twee stijlen die mij toch wel even flink door elkaar haalde. De invloed van die stijlen merk ik nog dagelijks in mijn zoektocht naar nieuwe muziek.

Dance muziek was te lichtjes om er echt uit te springen. Het paste daardoor wel makkelijk tussen de rest van de popmuziek. Dat bleek ook wel toen steeds meer artiesten op de EDM wagen zijn gesprongen sinds die jaren. Trance werkte al een stuk beter door de wat zwaarder aanwezige beats en het heerlijke tempo. Het was echter de Hardstyle die mij volledig in de ban nam. Zo was Sensation White was een leuke ontdekking, maar Sensation Black was de echte knaller. Die al snel overtroffen werd door de albums van Defqon 1, Qlimax, In Qontrol en uiteraard MOH en Thunderdome. Hoe harder hoe beter was het motto, heerlijk. Op dat moment hield ik me niet meer bezig met wie de artiesten allemaal waren, zolang de muziek maar goed was. Toch zijn er na al die jaren flink wat namen blijven hangen.

Ten tijde van mijn MBO opleiding ging dit nog veel verder. Dankzij een rasechte gabber in de klas kwam ik in aanraking met van alles en nog wat binnen de Hardcore, Speedcore, Terror en Frenchcore. Ik kan me nog goed herinneren dat ik om 5 uur ’s ochtends midden in de zomer mijn folder wijk aan het lopen was met de laatste cd’s van MOH in mijn oren. Als die mensen eens wisten wat voor takkeherrie er langs hun deur kwam…

Het was een periode waar ik een interessante ontdekking deed. Je wordt namelijk beïnvloed door de muziek die je luistert. In eerste instantie was Hardcore een perfecte mix met mijn Tourette. Maar na verloop van tijd werd die mix een bron van agressie en boosheid. Het zorgde regelmatig voor vervelende aanvaringen. Het is een van de redenen geweest om verder te kijken naar andere muziekstijlen. De andere reden is dat de Hardstyle en Hardcore steeds meer mainstream werd wat als gevolg had dat ze muzikaal hetgeen verloren wat mij in eerste instantie zo trok. Zo af en toe komen er nog wel een paar nummers langs. Dan vooral de oudere nummers die ik nog ken, de nieuwe nummers weten het vaak niet waar te maken.

Deze fase heeft wel een duidelijke invloed achtergelaten. In de ontdekking naar nieuwe muziek en andere stijlen is er regelmatig een drang om harder, zwaarder en rauwer te gaan. Iets wat kenmerkend was voor mijn interesse en ontwikkeling in de Hardstyle en Hardcore. Maar daar kom ik later nog wel op terug.