Muzikale ontdekkingsreis

Kleine Stapjes

Elke keer dat ik Bohemian Rhapsody hoor wordt ik weer eventjes terug in de tijd gezogen. Naar de tijd dat ik nog als klein manneke me alleen nog maar druk maakte of ik nog genoeg tijd had om met de lego te spelen. Tja die goede oude tijd.

Het was zonder dat ik het besefte de start voor een muzikale ontdekkingsreis en het fundament voor latere muzikale keuzes. Goed terug naar die tijd. De Greatest Hits cd van Queen (geleend van mijn vader) zat vastgeroest in mijn cd speler. Elke keer dat de lego uit de la kwam ging de cd aan, ook op de momenten dat ik eigenlijk in bed moest liggen. Ik zette het geluid dan altijd op zijn zachtst.

Thuis werd er verder weinig ‘echt’ aandachtig naar muziek geluisterd, zo was mijn vader zijn rock periode al voor een groot deel voorbij. Het was voornamelijk radio als achtergrond. Als er dan wel geluisterd werd naar muziek was dat meestal een album van Dire Straits, Mark Knopfler, Eagles, en af en toe iets van Genesis, Fleetwood Mac of Pink Floyd. Die laatste is nog een band die mij erg wist te pakken, hoewel die Queen nooit uit mijn cd speler wist te duwen.

Pas vele jaren later zou ik doorhebben dat die artiesten de basis zouden zijn voor mijn muzieksmaak.

Massaproductie

De basisschool was vooral een omgeving waar ik het met de eerder beschreven muziek deed. Pas de laatste paar jaar was ik actiever met muziek bezig en ging ik bewuster luisteren. Maar het kwam pas echt los toen ik op de middelbare school terecht kwam. De mp3 speler was een van de belangrijkste items toen en moest ik zo snel mogelijk hebben. Dat in samenwerking met Limewire zorgde voor een geheel nieuwe ervaring van muziek. Die oordopjes kwam de oren bijna niet meer uit op school.

De middelbare school bracht ook nog iets anders met zich mee. Een compleet nieuwe omgeving met veel meer mensen en invloeden. Het merendeel ging echter mee met de massa en ik dus net zo. Het was toentertijd voornamelijk top 40. Maar dat was geen ramp. Met Eminem, Justin Timberlake, Britney Spears en Christina Aguilera was er voldoende interessants. Voornamelijk voor een tiener bij wie de hormonen goed en wel beginnen te werken. Zo zijn Dirrty en I’m a Slave 4 U nog in mijn gehoor gegrift (voornamelijk vanwege de clips natuurlijk). Net zoals Satisfaction van Benny Benassi (ik heb de artiest even moeten opzoeken aangezien ik alleen dat nummer maar ken). Het was overal op de radio, op de tv en op mijn kostbare mp3 speler.

Het was een tijd waar ik voornamelijk gericht was op losse nummers, de singles en de hits. Hoewel albums wel langzaam om de hoek kwamen kijken. In die periode verzamelde ik veel nummers en branden deze eens in de zoveel tijd op een mix cd. Het heeft helaas nooit mogen werken voor een relatie (een echt romantische cd is er ook nooit uit gekomen), maar het was voor mij tenminste wel goede muziek. Daar kwamen ook kopieën van onder andere Britney Spears en Eminem bij.

Tegenwoordig luister ik af en toe nog eens naar die albums. Ze blijven voor mij een guilty pleasure want laat ik eerlijk zijn, zo goed zijn die nummers of albums eigenlijk helemaal niet. Maar ze liggen zo af en toe gewoon verrekte lekker in het gehoor. De nodige dosis nostalgie werkt natuurlijk ook mee. Ja het is een periode waar ik zeker fijne herinneringen aan heb op muzikaal gebied.

Hard, Harder, HARDST!

Naast de pop muziek was er nog een andere stroming, de Dance en Trance zoals het toen genoemd werd. Tegenwoordig wordt alles volgens mij onder de noemer EDM (Electronic Dance Music) gezet. Maar toen was Dance nog een eigen muziekstijl. Natuurlijk niet te verwarren met dans muziek zoals sommige van mijn klasgenoten dachten. Die keken vreemd op toen ik een presentatie over mijn muziek smaak deed.

Tiësto en Armin van Buuren waren wel de belangrijkste spelers in dat opzicht. Veel van hun muziek stond tussen de pop nummers van Britney en Eminem. Het duurde echter niet lang voordat ik ook in aanraking kwam met de hardere stijlen Hardstyle en Hardcore. Twee stijlen die mij toch wel even flink door elkaar haalde. De invloed van die stijlen merk ik nog dagelijks in mijn zoektocht naar nieuwe muziek.

Dance muziek was te lichtjes om er echt uit te springen. Het paste daardoor wel makkelijk tussen de rest van de popmuziek. Dat bleek ook wel toen steeds meer artiesten op de EDM wagen zijn gesprongen sinds die jaren. Trance werkte al een stuk beter door de wat zwaarder aanwezige beats en het heerlijke tempo. Het was echter de Hardstyle die mij volledig in de ban nam. Zo was Sensation White was een leuke ontdekking, maar Sensation Black was de echte knaller. Die al snel overtroffen werd door de albums van Defqon 1, Qlimax, In Qontrol en uiteraard MOH en Thunderdome. Hoe harder hoe beter was het motto, heerlijk. Op dat moment hield ik me niet meer bezig met wie de artiesten allemaal waren, zolang de muziek maar goed was. Toch zijn er na al die jaren flink wat namen blijven hangen.

Ten tijde van mijn MBO opleiding ging dit nog veel verder. Dankzij een rasechte gabber in de klas kwam ik in aanraking met van alles en nog wat binnen de Hardcore, Speedcore, Terror en Frenchcore. Ik kan me nog goed herinneren dat ik om 5 uur ’s ochtends midden in de zomer mijn folder wijk aan het lopen was met de laatste cd’s van MOH in mijn oren. Als die mensen eens wisten wat voor takkeherrie er langs hun deur kwam…

Het was een periode waar ik een interessante ontdekking deed. Je wordt namelijk beïnvloed door de muziek die je luistert. In eerste instantie was Hardcore een perfecte mix met mijn Tourette. Maar na verloop van tijd werd die mix een bron van agressie en boosheid. Het zorgde regelmatig voor vervelende aanvaringen. Het is een van de redenen geweest om verder te kijken naar andere muziekstijlen. De andere reden is dat de Hardstyle en Hardcore steeds meer mainstream werd wat als gevolg had dat ze muzikaal hetgeen verloren wat mij in eerste instantie zo trok. Zo af en toe komen er nog wel een paar nummers langs. Dan vooral de oudere nummers die ik nog ken, de nieuwe nummers weten het vaak niet waar te maken.

Deze fase heeft wel een duidelijke invloed achtergelaten. In de ontdekking naar nieuwe muziek en andere stijlen is er regelmatig een drang om harder, zwaarder en rauwer te gaan. Iets wat kenmerkend was voor mijn interesse en ontwikkeling in de Hardstyle en Hardcore.