Recensie: Kristoffer Gildenlöw – Homebound

Homebound Cover

Met het derde album bouwt Kristoffer Gildenlöw verder op zijn eerste twee releases (Rust en The Rain). Ook dit album is weer heerlijk sfeervol met veel ruimte voor emotie. Het geheel heeft een duidelijke folk-achtige stijl en voelt al snel erg vertrouwd. Dat de man met zijn staat van dienst goede muziek kan maken is geen twijfel over. Maar zijn eerste solo worpen waren een aardige slag anders dan de muziek waar ik hem van ken. Geen stevige rock of prog invloeden maar rustige folk achtige muziek. Het optreden van zijn eerste album (als voorprogramma van Gazpacho) had als aankleding een huiskamer, inclusief ouderwetse luierstoel. Het is een setting die hij ook voor dit album kan gebruiken, maar dan wel met een glaasje whisky en een kaasje erbij. Heerlijk wegdromend van de prachtige muzikale landschappen.

De setting is kenmerkend voor zijn muziek. Hier zijn geen grootse of epische momenten te vinden. Het geheel is ingetogen, rustig en kleinschalig. Daar schuilt een gevaar in. De muziek kan al snel saai gaan klinken. Helaas was dat iets waar zijn vorige albums op den duur last van kregen. Gelukkig is dat op Homebound niet het geval. Deze is een stuk spannender en afwisselender. Uiteraard wel geheel binnen de setting.

De nummers wisselen elkaar mooi af. Hier en daar zijn zelfs wat rockachtige gitaren te ontdekken. Enkele nummers weten de spanning mooi op te bouwen terwijl er op andere nummers juist en ingetogener en persoonlijker geluid te horen is. Het zorgt voor meer afwisseling en speling tussen de nummers. Maar ook binnen de nummers is er ruimte voor de instrumentatie om zichzelf te laten leven. De muziek gaat daardoor meer spreken en krijgt veel meer een karakter. Dat in combinatie met de rustgevende zang zorgt voor een prachtig geheel.

Homebound is een warm, sfeervol en ontzettend fijn album geworden. En dan te bedenken dat dit de overgebleven nummers zijn van zijn eigenlijke derde album (nu dus vierde album) Empty. Dat belooft veel voor die plaat. De muziek spreekt voor zichzelf en doet verlangen naar meer. De afwisseling zorgt voor meer karakter en spanning dan de voorgaande albums en houden de spanning en aandacht goed vast. Het is muziek die zo live in je woonkamer gespeeld lijkt te worden. En daarbij lijkt de huiskamer setting tijdens de tour helemaal niet zo gek. Wie wil dit nou niet live in zijn woonkamer meemaken.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s