Recensie: Enter Shikari – The Spark

The Spark Cover

Na The Mindsweep is The Spark een flinke koerswijziging. Waar The Mindsweep nog hun stevigste en meest agressieve album was is The Spark veruit hun rustigste album. Muzikaal zijn beide albums een groot contrast en vormen ze een stijlbreuk met de eerdere albums. Waar ze vroeger een heerlijke mix hadden van stijlen en ideeën is dat hier niet meer het geval. Gelukkig weten ze nog steeds een fijn album neer te zetten.

Door gas terug te nemen ontstaat er meer ruimte voor electronics, melodie, zang en veel, heel veel catchy deuntjes. Op enkele momenten is er nog een vleugje van de uitbarstingen te herkennen (zoals Rabble Rouser die vooral het live gevoel goed overbrengt), maar het blijft allemaal keurig binnen de lijntjes. De muziek wordt gekenmerkt door kalmte en beheersing. Iets wat op voorgaande albums in mindere mate aanwezig was. The Spark is daardoor bij uitstek hun meest toegankelijke album.

Tekstueel is er niet veel veranderd. Zoals op elk album is ook hier weer ruimte waar ze ons erop wijzen dat we beter op de natuur moeten letten. Evenals wat maatschappelijke kritiek en gewoon wat lol trappen. Wat opvalt is dat veel teksten een positievere inslag hebben dan de eerdere albums. Hoewel er hier en daar een vleugje sarcasme te herkennen is.

The Spark is geen album wat het van de verrassing, spanning of vernieuwing moet hebben. De nummers zijn een stuk subtieler en makkelijker te beluisteren. De nummers moeten het hebben van de teksten en de fijne muziek. Zo heeft Shinrin-Yoku haast een mediterend effect (zowel muzikaal als tekstueel). De opvolger Undercover Agents pakt de stijl heerlijk door waardoor het tweeluik een heerlijk rustpunt wordt in een al vrij rustig album. De twee nummers leiden de tweede helft van het album in wat duidelijk de betere kant is. Met Revolt of the Atoms geven ze nog een laatste feestje om met An Ode to Lost Jigsaw Pieces en The Embers een haast emotioneel einde te brengen.

I may backtrack on these words one day
I may orphan what I’m about to say
But in my chest, there’s a thundering pain
It feels like God’s in there, having a migraine

And this is though, man
I’ve lost more pieces of my jigsaw
It don’t seem worth makin now,
They say you’ve gotta stay busy
I’ll keep, keep, keep my occupied on the here and now

‘Cause you’re not with me
But that’s okay, we’ll cope somehow
We all cope somehow
We’ll cope somehow

An Ode to Lost Jigsaw Pieces (movement II)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s