2019 Jaarlijst – Introductie

Het is weer zover, het jaar loopt op zijn einde. Tijd om de balans op te maken, om nog in sneltrein vaart muziek te beluisteren, te beoordelen en er nog wat zinnigs over proberen op te schrijven. Ja het is weer stressen geblazen. Of tenminste dat was het de afgelopen paar weken, want als dit bericht online verschijnt staat de lijst grotendeels al vast.

Het jaar begon relatief rustig, pas halverwege begonnen de releases wat op gang te komen. Op de een of andere manier brengen de meeste artiesten die ik volg hun muziek in de tweede helft van het jaar uit. Het maakt het soms wat druk met releases. Zo kwamen er dit jaar een paar keer meerdere releases tegelijk uit. Dan is het toch lastig om weer keuzes te maken. Heerlijk dat soort luxe problemen.

Maar gelukkig is er voldoende tijd geweest om toch een mooi lijstje te kunnen maken, al zeg ik het zelf. Maar zoals elk jaar weer zal er ook voldoende moois ontbreken. Dat is iets wat ik toch wel heb gemerkt de afgelopen paar jaar. In januari en februari ontdek ik vaak nog wat mooie platen van het voorgaande jaar. De jaarlijsten van de afgelopen paar jaar zouden er daarom flink anders uitzien als ik ze nu opnieuw zou maken. En toen kwam daar het besef dat het naderende einde niet alleen het einde van het jaar is maar ook van dit decennium. 2019 is het laatste jaar in de jaren 10 van deze eeuw. Dat betekend dat we voor het eerst een lijst kunnen gaan opstellen voor het volledige decennium. En dat is dan ook iets wat ik hier wil gaan doen.

Om dat goed te kunnen doen wil ik nog wat meer albums een kans geven die dit jaar uitgekomen zijn. Het doel is om in het tweede kwartaal van 2020 een toplijst te gaan publiceren van de jaren 10. Hoe dat er precies uit komt te zien en wanneer dat zal gebeuren is nog niet duidelijk, maar het zal een soortgelijk format volgen als deze lijst. Mocht die onderneming mij bevallen dan ga ik ook nog eens nadenken om hetzelfde voor de voorgaande decennia te doen.

Goed, genoeg daarover. Tijd voor muziek. Hieronder enkele bands die het niet gehaald hebben dit jaar, maar zeker wel wat aandacht verdienen.

Opeth – In Cauda Venenum

Opeth heeft met hun laatste album een ware groeiplaat gemaakt. Hoewel het nergens de kwaliteit van de hoogtijdagen behaald is het zeer zeker de moeite waard. En dan vooral de zweedse editie. Het is weer een stap in de goede richting.

Dream Theater – Distance Over Time

Dream Theater keerde dit jaar ook weer terug. En waar ik de afgelopen jaren de moed aardig ben verloren is dit album weer een stap in de goede richting (ook al). Er klinkt voor het eerst sinds Portnoy’s vertrek weer alsof er een band met plezier speelt. Nergens uitmuntend maar zeker een fijne plaat.

Hildur Guðnadóttir – Joker

Tevens wat extra aandacht voor de geweldige soundtrack van Joker. Hildur Guðnadóttir weet hier namelijk een briljant onheilspellende soundtrack neer te zetten. Na eerder al Chernobyl van een prachtige soundtrack te hebben voorzien mocht ze dit jaar ook Joker daarvan voorzien. De muziek is geschreven op het script en tijdens de opnames gebruikt om de sfeer weer te geven. Een van de vele prachtige onderdelen van de film.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s