2017 Jaarlijst – Nr. 5

{oorspronkelijke bericht geplaatst in december 2017}

The National – Sleep Well Beast

De nieuwe plaat van The National doet precies wat je van een nieuwe plaat van The National verwacht. Al jaren brengt de uit de kluiten gegroeide indie band gevoelige en melancholische muziek uit. Sinds Alligator (2005) is de band niet meer weg te denken en met de release van boxer (die stamt alweer uit 2007) heeft The National bewezen over een flinke dosis vakmanschap te bezitten.

De albums die volgde, High Violet in 2010 en Trouble Will Find Me in 2013, lieten horen dat ze de kwaliteit konden herhalen. Toch kwam daar in 2013 kritiek, ze zouden bij elk album namelijk hetzelfde kunstje overdoen en niet vernieuwen. Maar ook dat album wordt hoog gewaardeerd.

Maar de band heeft geluisterd naar de kritieken, ze zijn namelijk zichzelf gaan vernieuwen. Dat doen ze door het toevoegen van elektronica in de muziek, dit gebeurt met mate en in eerste instantie lijkt er eigenlijk weinig veranderd te zijn. Ook na meermaals beluisteren blijkt er weinig veranderd te zijn. De basis van de nummers is nog altijd hetzelfde en de uitvoering barst nog altijd van het vakmanschap. Ja er zijn wat electronic invloeden te horen en ja het album is minder uitbundig dan de vorige. Het gaat nergens ten koste van hetgeen wat The National zo goed maakt, die heerlijke sfeervolle melancholische muziek.

The band’s seventh album adds more chaos to their stately drama. It is full of abandon and quiet contemplation as Matt Berninger sings not about how to enjoy life, but how to simply endure it.

Pitchfork

Met nummers als Guilty party, Carin at the Liqour Store, Day I Die, Empire Line, Turtleneck en the System Only Dreams in Total Darkness laten ze een mix van stijlen horen zonder hun eigen stijl te verliezen. Het maakt het album interessanter dan de vorige albums, maar tegelijkertijd ook wat wisselvalliger.

The National geeft met dit album aan te kunnen vernieuwen en nieuwe dingen te proberen (zoals een echte gitaarsolo) zonder de kracht van hun muziek uit het gehoor te verliezen.

I’m always thinking about useless things
I’m always checking out
I’m always mothering myself to bits
I’m always checking out

Forget it, nothing I change changes anything
I won’t let it, I won’t let it ruin my hair

Walk it Back

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s