2016 Jaarlijst – Nr. 2

{oorspronkelijke bericht geplaatst in december 2016}

Haken – Affinity

Stel je voor, in de jaren 80 sta je heerlijk van de ondergaande zon te genieten in Miami Beach. Met een sexy cabrio, foute snor en uiteraard een Hawaii shirt. Het leven is op zijn piek en alles gaat geweldig. In luttele seconden wordt echter een grote brok ellendige realiteit in je gezicht geworpen. Om net zo snel weer te verdwijnen.

Dat is precies wat Haken doet in 1985. Een nummer wat in korte spaarzame momenten loodzwaar je droom aan diggelen brengt. Het is tekenend voor het thema op de plaat, een thema over de relatie tussen mens en machine, het menselijk gedrag en de moderne maatschappij. Vragen die zeker geen lichte kost zijn. En dat maakt het tweede album in deze lijst die even op grandioze manier zware kost aan de luisteraar aanbiedt.

In tegenstelling tot Avenged Sevenfold kiest Haken voor een volledige jaren 80 sound, inclusief electronics. Ook kiest Haken voor een veel samenhangendere sfeer op het album. In het uur dat de plaat duurt wordt je ingeleid in een ‘simulatie’ waarin al deze thema’s langskomen. In alle stijlen en soorten die een jaren 80 prog band betaamd.

1985 is het eerste nummer wat echt de stijl doorgeeft. De opvolger Lapse is een flink stuk kalmer om na 5 minuten over te gaan in het 15 minuten durende meesterwerk The Architect. Van de hele cd het meest slopende nummer. Het nummer bouwt op naar een naar, vervelende en ellendig moment. De mooie droom die we opbouwen voor onszelf wordt langzaam overgenomen door duisternis. Steeds meer scheuren en breuken ontstaan er in de, oh zo zorgvuldige gebouwde muur om alle ellende buiten te houden. Om uiteindelijk in een grote klap volledig ten duigen te vallen. Een moment waar gastzanger Einar Solberg gretig gebruik van maakt, met man en macht schreeuwt die elk greintje geluk, vertrouwen en geloof uit het leven om je uiteindelijk over te laten aan de duisternis.

Gelukkig weet de band maar al te goed dat de luisteraar na een dusdanig zwaar moment even wat tijd nodig heeft. Het 5 minuten durende Earthrise klinkt al een stuk hoopvoller.

Het volgende piekmoment is The Endless Knot. Een nummer waar veel over geschreven kan worden, maar wat het best ervaren kan worden. De heerlijke gitaarloop of de electronic break. Het zijn dit soort momenten dat de kwaliteiten en kunde naar voren komen. In de handen van andere bands zou dit resulteren in een uit de bocht vliegende bende. Haken blijft echter binnen de lijnen, al is het maar op een haar na van de afgrond verwijderd.

Het vorige album was de jaren 70, nu de jaren 80 en dan de volgende de jaren 90. Met elk album een klasse beter. Als ze op deze voet doorzetten moet ik toch wat aanpassingen maken met betrekking tot de classificering meesterwerken. Na de trip (de beste beleving is met de koptelefoon in een donkere kamer) blijft er een vraag hangen. Waar sta ik als persoon in deze maatschappij en in het leven?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s