Recensie: The Black Keys – ‘Let’s Rock’

‘Let’s Rock’ waren de laatste woorden van de eerste, in 16 jaar tijd tot de elektrische stoel veroordeelde gevangene in Nashville (de thuisbasis van de band). De heren vonden de quote dusdanig pakkend dat ze het maar als album titel hebben genomen. Met bijbehorende hoes ook nog eens.

Let’s Rock‘ is een term die wel duidelijk de lading van het album dekt. Ze grijpen op dit album weer terug naar de basis. Gitaar en drumstel, beetje achtergrond zang erbij en een hele boel lol.

De vorige plaat, Turn Blue die dit jaar 5 is geworden, was qua geluid veel meer bluesrock dan de feestrock van Brothers en El Camino. Het was een aardige koerswijziging in hun geluid en is ook lang niet overal even goed ontvangen. ‘Let’s Rock‘ is eigenlijk het vervolg wat iedereen na El Camino had verwacht. Gezellige, leuke en simpele rock met wat blues en country invloeden. Het is dan ook moeilijk om rustig te blijven zitten tijdens de 38 minuten speeltijd.

Toch komt het album enkele jaren te laat. Was dit album in 2012/2013 gekomen dan had het makkelijk als verlengstuk van El Camino kunnen dienen. Welke trouwens ook 38 minuten duurt. Maar toen kregen we Turn Blue.

Om terug te gaan naar de sound van toen moet er natuurlijk wel het een en ander goed aangepakt worden. Dat dezen ze door deze keer weer de hele productie zelf op te pakken. Dat was mooi geweest als dat betekende dat ze ook weer naar de garage-blues/rock sound waren gegaan. Maar het geluid is te gepolijst, te veel als stadion rock. Wat niet verbazend is aangezien ze uitgegroeid zijn tot echte stadionrockers. Het zorgt er alleen wel voor dat er geen rauwe randjes meer in de productie zitten. Het klinkt allemaal gewoon erg strak.

En dat is zeker geen probleem, als de muziek inhoudelijk sterker was geweest. El Camino had nog Little Black Submarines als meesterwerk. ‘Let’s Rock‘ mist dat soort nummers. Het klinkt allemaal wat te gemakkelijk en te simpel. Het zorgt ervoor dat de muziek niet blijft hangen. En nog erger na zo’n 6 á 7 nummers gehad te hebben wil je eigenlijk wel iets anders.

Aan de ene kant ben ik erg blij dat ze nog actief zijn en een nieuw album uitgebracht hebben. Aan de andere kant mist bij deze release elke noodzaak van de muziek en komen ze eigenlijk te laat met deze plaat aanzetten.

Let’s Rock‘ is een uiterst genietbare plaat zo in de zomer. Maar hij doet verlangen naar meer. Hij doet verlangen naar El Camino en Brothers welke beide dezelfde sound een stuk beter ten gehore brachten. Doch zal de plaat we wat luisterbeurten vergaren, voornamelijk in een zomer playlist of zo op de achtergrond in de mix.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s